يكشنبه 27 مرداد 1398

Sunday 18 August 2019

شما اینجا هستید:خانه/آسیا/چرا ترکیه شروط کردی بولتن در سوریه را نخواهد پذیرفت؟

چرا ترکیه شروط کردی بولتن در سوریه را نخواهد پذیرفت؟

  • سفر بولتن به آنکارا و عدم رضایت ترکیه از شروط و بسته‌های پیشنهادی آن را باید در یک متن تحلیل منطقه‌ای ارزیابی کرد. به نظر می رسد که سفر بولتن به منظور تلاش برای اقناع ترامپ به ماندن در سوریه است. تداوم حضوری که هزینه‌های آن از سوی اعراب منطقه و با مشارکت اسرائیل و شاید ترکیه تأمین می شود

    Submit to FacebookSubmit to Twitter

نویسنده :  چهارشنبه, 19 دی 1397    09:24    سرویس نگاه از بیرون

نویسنده: ولی گل محمدی
اختصاصی اینترنشنال_سرویس آسیا/ جان بولتون، مشاور امنیت ملی آمریکا در رأس هیئت بلند پایه آمریکایی متشکل از ژنرال جوزف دانفورد، رئیس ستاد فرماندهی نیروهای مسلح آمریکا و جیمز جفری نماینده ویژه آمریکا در امور سوریه به منظور دیدار با مقامات ترکیه روز سه شنبه (18 دیماه) وارد آنکارا شدند. بنابر اخبار واصله از خبرگزاری¬های دولتی ترکیه، موضوعات خروج نیروهای آمریکایی از سوریه، سرنوشت تسلیحات آمریکایی که در دست نیروهای یگان های مدافع خلق (YPG) سوریه است و همچنین عملیات احتمالی ارتش ترکیه در منبج در اولویت گفتگوهای فشرده سیاسی بین مقامات دو کشور بوده است. این سفر در حالی صورت گرفته است که تنش بین آنکارا و واشنگتن بر سر آینده کردهای سوریه و حمایت¬های تسلیحاتی آمریکا بعد از خروج این کشور از سوریه بالا گرفته است.
یکی از نکات قابل توجه سفر بولتن به آنکارا این است که رجب طیب اردوغان، از دیدار با بولتن خودداری کرد. این رویداد نشان از اختلاف¬نظرهای غیرقابل اغماض در واگرایی دو کشور نسبت به معادلات سوریه در کل و آینده کردهای سوریه بصورت ویژه است. آمریکا به دنبال حمایت از کردها در برابر عملیات احتمالی ارتش ترکیه به شرق فرات است. بولتون قبل از سفر به آنکارا در تل‌آویو اظهار داشته بود که؛ خروج نیروهای آمریکایی از سوریه منوط به حفظ جان نیروهای کرد سوریه است و آمریکا اجازه نمی دهد ترکیه کردها را بکشد. ظاهراً چنین اظهارتی خشم اردوغان را برانگیخته است و یکی از دلایل رد دیدار بولتن با او نیز همین است. اساساً آمریکایی ها شرطی برای ترکیه تعیین کردند که از ابتدا مشخص بود ترکیه نخواهد پذیرفت و بولتون با اظهارات تحریک آمیز خود در اسرائیل، مقدمات نپذیرفتن شرط را آماده تر کرد. در نهایت ترکیه اعلام کرد شرط را نمی پذیرد و بزودی عملیات شرق فرات را آغاز خواهد کرد.
چند نکته در رابطه با سفر بولتن به آنکارا و واکنش مقامات ترکیه نسبت به شروط واشنگتن در تداوم حمایت از کردهای ی.پ.گ بعد از اعلام خروج آمریکا از سوریه قابل توجه است.
برخلاف شانتاژهای رسانه¬ای و تبلیغاتی رسانه¬های ترکیه که خروج آمریکا از سوریه را بخشی از دستاوردهای دیپلماسی اردوغان تصویرپردازی می کردند، آنکارا با یک «ابهام استراتژیک» در مواجهه با خروج نیروهای آمریکایی از سوریه روبرو شد. ابهامی که نشان می دهد آنکارا تأثیری در تصمیم ترامپ به خروج از سوریه نداشته است. از نقطه نظر آنکارا، اعلام خروج آمریکا از سوریه یک بازی سیاسی جدید است که نه تنها فضای کنشگری عملیاتی ترکیه در میدان سوریه را گسترده¬تر نمی کند بلکه خطوط قرمز امنیتی آن در مناطق تحت کنترل کردهای ی.پ.گ را هر چه بیشتر تهدید خواهد کرد. ترکیه بخوبی می داند که وارث خلاً قدرت بوجود آمده¬ی خروج آمریکا از سوریه نخواهد بود و با توجه ظرفیت¬های مادی و نظامی خود در بهترین حالت می تواند کانتون¬های شمال شرق فرات را تحت کنترل خود در آورد.
اتاق فکر رئیس¬جمهور اردوغان به این نتیجه رسیده است که دغدغه امنیتی کردی در سوریه جز در همکاری¬های عملیاتی و سیاسی با محور روسیه-ایران و حتی دولت دمشق مرتفع نخواهد شد. ترکیه همواره در طول تاریخ برداشت تهدید غیرقابل انکاری از سیاست¬های کردی واشنگتن در منطقه و به-ویژه در سوریه داشته است. روسیه به احتمال زیاد در روزهای آینده با عملیات¬های محدود ارتش ترکیه علیه مواضع کردها در شرق فرات مشکلی نخواهد داشت.
دو عملیات قبلی زیر سایه چراغ سبز روسیه بوده است. در هفته‌های اخیر تلاش واشنگتن برای نزدیک ساختن آنکارا به خود از طریق تحویل جنگنده‌های اف-35 و همچنین موافقت در استقرار سامانه موشکی پاتریوت، مسکو را نگران کرده است. روسیه از شکاف بوجود آمده برای حفظ ترکیه در محور سیاسی و عملیاتی خود در میدان سوریه بهره‌برداری خواهد کرد. ترکیه نیز بخوبی آگاه است که هر گونه عملیاتی بدون موافقت روسیه و ایران امکانپذیر نیست و آمریکا در این راستا تعیین کننده نخواهد بود. به احتمال زیاد بولتن تعمداً از واژه‌های حساسیت برانگیز علیه سیاست های کردی ترکیه استفاده کرده است تا با برانگیختن ترکیه و به دنبال آن حملات ارتش این کشور علیه مواضع کردها، ترامپ را از تصمیم خود مبنی بر خروج آمریکا از سوریه منصرف کند.
مسئله دیگر در پیوند با تحولات سیاسی اخیر در معادلات سوریه و اقدام دولت‌های عربی منطقه به عادی‌سازی روابط با دولت بشار اسد است. اساساً هم¬زمانی تصمیم ترامپ به خروج از سوریه و اقدام دولت¬های عربی معاند دولت مستقر دمشق به شناسایی حکومت مشروع بشار اسد، این برداشت تهدید را میان رهبران ترکیه بوجود آورده است که واشنگتن در قالب یک نقشه¬راه مشترک با اعراب منطقه به دنبال محدود ساختن قلمرو نفوذ و کنشگری ترکیه از طریق حمایت تسلیحاتی و سیاسی از کردها هستند.
اعراب منطقه در ماه‌های گذشته حمایت‌های مالی و نظامی قابل توجهی از کردهای ی.پ.گ به بهانه مبارزه با داعش داشته اند. برداشت تهدید آنکارا این است که قربانی یک توطئه سیاسی جدید از سوی آمریکا و اعراب منطقه است که به منظور عقب¬نشینی ترکیه از مواضع ایدئولوژیکی و ژئوپلیتیکی خود در جهان اهل سنت تعبیه شده است. مهار ترکیه در سوریه به مراتب هزینه کمتری در مقابله با آن در خلیج فارس و شمال آفریقا دارد. اینکه مایک پمپئو مکرراً از لزوم تأسیس ناتوی عربی صحبت می کند، در کنار ایران، ترکیه را نیز بر می انگیزد.
رأی در برابر خون
نکته بعدی به اوضاع سیاست داخلی ترکیه بر می گردد. ترکیه در آستانه انتخابات سرنوشت‌ساز محلی قرار دارد. اردوغان قبل از هر انتخاباتی نیاز به تحمیل یک روایت ظفرمندانه در ورای مرزهای خود دارد تا بتواند با بسیج نیروهای سیاسی و امنیتی کردن فضای انتخاباتی بار دیگر فاتح انتخابات باشد. از سوی دیگر، ائتلاف حزب عدالت و توسعه با حزب ملی‌گرای حرکت ملی بیش از پیش نیاز به یک عملیات نظامی علیه کردها در سوریه را برای پیروزی در انتخابات محلی پر رنگ تر می کند. پرونده کردها در ترکیه همواره در انحصار ملی‌گراهای ترک بوده است و بدون تردید رهبران ملی¬گرا تداوم ائتلاف با اردوغان را مشروط به تداوم سیاست‌های تهاجمی علیه کردها می دانند. دولت باغچه‌لی، رهبر حزب حرکت ملی، به دنبال سفر و شروط بولتن اعلام کرد که ارتش ترکیه باید به شرق فرات عملیات نظامی ترتیب دهد. بنابراین، سیاست «رأی در برابر خون» از سوی اردوغان کماکان در انتخابات پیش‌رو از روایی برخوردار است.
بطور کلی سفر بولتن به آنکارا و عدم رضایت ترکیه از شروط و بسته‌های پیشنهادی آن باید در یک متن تحلیل منطقه¬ای نیز ارزیابی شود. به نظر می رسد که سفر بولتن به منظور تلاش برای اقناع ترامپ به ماندن در سوریه است. تداوم حضوری که هزینه¬های آن از سوی اعراب منطقه و با مشارکت اسرائیل و شاید ترکیه تأمین می شود. قدر مسلم ترکیه شروط کردی بولتن را نخواهد پذیرفت و به احتمال زیاد ارتش این کشور برای شروع عملیات در شرق فرات آماده ورود به خاک سوریه خواهد شد. خروجی این اقدام، نزدیکی ترکیه به محور روسیه و ایران است که در میان مدت حتی می توان شاهد عادی سازی روابط بین آنکارا و دمشق بود. به هر روی، کردهای سوریه به عنوان منبع تنش در روابط ترکیه و آمریکا همواره در تحولات سیاسی و میدانی سوریه نقشآفرینی خواهد کرد.

telegram channel

رسانه

Submit to FacebookSubmit to Twitter

نظر دادن

لطفا تمامی موارد ستاره دار را پر نمایید.

آزادسازی موصل (18 تیر 1396)
آزادسازی موصل (18 تیر 1396)
تصاویر هفته نخست اردیبهشت
تصاویر هفته نخست اردیبهشت
عکس های هفته (آخر فروردین 1396)
عکس های هفته (آخر فروردین 1396)
تصاویر هفته
تصاویر هفته