سه شنبه 30 مرداد 1397

Tuesday 21 August 2018

شما اینجا هستید:خانه/نگاه دیگران/دیدار رهبران دو کره؛ چرخش در بحران یا استراتژی شکاف؟

دیدار رهبران دو کره؛ چرخش در بحران یا استراتژی شکاف؟

نویسنده :  چهارشنبه, 16 اسفند 1396    14:24    سرویس نگاه از بیرون

نویسنده: حبیب حسینی فرد


اینترنشنال_سرویس نگاه دیگران/ یکی از خبرهای مهم و غیرمنتظره این روزها اعلام دیدار رهبران کره شمالی و جنوبی در اوایل اردیبهشت بود. بعد از کاهش تنشی که در مناسبات دو کره به مناسبت بازی‌های المپیک در کره جنوبی شکل گرفت، هیاتی از کره جنوبی این روزها به کره شمالی رفته است. این هیات، مرکب از رئیس سازمان امنیت کره جنوبی و مدیر شورای امنیت ملی این کشور در دیداری ۴ ساعته با زمامدار کره شمالی توافق بر سر دیدار رهبران دو کشور را قطعی کردند و بر سرا ایجاد یک خط تلفن مستقیم میان رهبری دو کشور برای مهار تنش‌ها هم به توافق رسیدند. دفتر ریاست جمهوری کره جنوبی با استناد به مذاکرات یادشده اعلام کرده که کره شمالی خواهان عاری‌سازی شبه جزیره کره از سلاح اتمی است و در صورت تضمین‌های امنیتی برای عدم مقابله با رژیم این کشور برنامه هسته‌ای خود را نیز ادامه نخواهد داد.

در باره این شرط و شروط‌ها ابهام زیاد است. سال ۱۹۹۴ که دولت کلینتون با رهبری وقت کره شمالی بر سر توقف فعالیت هسته‌ای این کشور به توافق رسید، ایجاد دو نیروگاه هسته‌ای، تحویل سوخت و مواد غذایی و کمک‌های دیگر از امتیازاتی بود که به کره شمالی داده می‌شد. بعدها فاش شد که جیمز کلی، مذاکره‌کننده آمریکایی در این توافق به یک متمم ضمیمه محرمانه هم رضایت داده که در آن دولت کلینتون (بدون توافق کنگره) قول عدم تجاوز به کره شمالی و نهایتا به رسمیت شناختن موجودیت رژیم این کشور را می‌داد.

این توافق از سوی دو طرف چندان رعایت نشد و به خصوص رویکرد جرج دبلیو بوش در قراردادن کره شمالی در محور شرارت آن را از اعتبار انداخت و رژیم پیونگ یانگ هم به اخراج بازرسان آژانس انرژی اتمی دست زد، با حرکت در جهت ادامه برنامه هسته‌ای خود.

حالا اما کره شمالی در زمینه این برنامه و نیز موشک‌های قاره‌‌پیما و بالستیک دوربرد بسی پیش‌تر از سال ۲۰۰۲ است و مدت‌ها این گونه تبلیغ کرده است که آمریکا راهی جز به رسمیت شناختن این توان‌ها و به رسمیت‌شناختن کره شمالی ندارد. از این رو اگر برداشت امروز مذاکره‌کنندگان کره جنوبی از مواضع زمامدار کره شمالی درست باشد، این به معنای چرخشی اساسی در مواضع این کشور است و همین، تردیدهایی در باره اراده جدی کیم جونگ اون در این زمینه ایجاد می‌کند. این تردید ایجاد شده است که کره شمالی با مواضع امروز خود، با توجه به حجم سنگین تحریم‌ها در یکی دو سال اخیر در پی ایجاد شکاف میان کره جنوبی و چین از یک سو و آمریکا از سوی دیگر است.

واشینگتن اصرار دارد که برداشتن تحریم‌ها تا حصول نتیجه و گردن‌گذاشتن کره شمالی به مطالبات آمریکا باید ادامه یابد، ولی کره جنوبی و چین به کاهش تحریم‌ها در دوران مذاکرات نیز روی خوش نشان می‌دهند. به خصوص منافع متفاوت کره جنوبی و زاویه‌هایی که سیاست رئیس جمهور این کشور با واشینگتن در حل بحران شبه جزیره کره دارد محمل مناسبی برای مانور کره شمالی است. چین نیز دائما بر سیاست توقف در برابر توقف تاکید کرده: آمریکا و کره جنوبی مانورهای نظامی خود را متوقف کنند و کره شمالی هم آزمایش‌های هسته‌ای و موشکی خود را. بر چنین زمینه‌ای باید مذاکره به جریان بیافتد و طرفین به یک دیگر امتیاز بدهند.

برای آمریکا هرگونه کوتاه‌آمدن در برابر رژیم کره شمالی و به رسمیت‌شناختن توان اتمی و موشکی آن و متعاقبا رفتن پای قرارداد عدم تجاوز و به رسمیت‌شناختن رژیم پیونگ یانگ یعنی شکست کامل سیاست‌های تا کنونی واشینگتن و چراغ سبز به هر کشور دیگری که اگر به راه کره شمالی برود ضرر نمی‌کند و می‌تواند خواست‌های خود را تحمیل کند. (همین حالا هم البته در تهران با درک و برداشتی غلط از مواضع و رویکردهای کره شمالی، بعضا گفته می‌شود که "اقتصاد مقاومتی" کره شمالی نهایتا ترامپ را مجبور به تمکین کرده است و قبول برجام از سوی ایران نادرست بوده است!) این نیز هست که فروپاشی کره شمالی به عنوان متحد چین و وحدت احتمالی میان دو بخش کره رویداد مثبتی برای واشینگتن است، زیرا منطقه حائل در مرزهای چین را برخواهد چید و آمریکا تا مرزهای این کشور، به عنوان قدرترین رقیب کنونی و آتی خود هم، حضور خود را گسترش خواهد داد.

گرچه پکن در زمینه مهار برنامه هسته‌ای و موشکی کره شمالی رسما با واشینگتن همراه و همگام شده و در سال‌های اخیر موضعی انتقادی نسبت به رویکردهای پیونگ یانگ دارد، ولی تداوم موجودیت نظام این کشور برایش اهمیت استراتژیک دارد و تبعا با فشارهای آمریکا بر این کشور برای درازمدت موافق نیست و تلاش می‌کند که هر چه سریعتر بحران رو به کاهش رود.

حالا توافق امروز میان سئول و پیونگ یانگ در همین راستا پیش رفته است. این که رهبری کره شمالی در اعلام مواضع امروز صرفا به بازی تاکتیکی دست نزده باشد یا از آن سو، تندروها در آمریکا کره جنوبی را بر سخت‌سری و عدم هرگونه انعطاف در مذاکرات سوق ندهند نکاتی هستند که سبب می‌شوند روند تنش‌زدایی حاضر در شبه جزیره کره همچنان با مایه‌هایی از بدبینی همراهی شود.
منبع: پایش آمریکا

telegram channel

رسانه

Submit to FacebookSubmit to Twitter

نظر دادن

لطفا تمامی موارد ستاره دار را پر نمایید.

آزادسازی موصل (18 تیر 1396)
آزادسازی موصل (18 تیر 1396)
تصاویر هفته نخست اردیبهشت
تصاویر هفته نخست اردیبهشت
عکس های هفته (آخر فروردین 1396)
عکس های هفته (آخر فروردین 1396)
تصاویر هفته
تصاویر هفته