شنبه 16 فروردين 1399

Saturday 4 April 2020

شما اینجا هستید:خانه/گفتمان منافع ملی/کرونالوژی سیاست ایران! دولت مورد نظر در دسترس نیست

کرونالوژی سیاست ایران! دولت مورد نظر در دسترس نیست

نویسنده :  دوشنبه, 12 اسفند 1398    22:36    سرویس گفتمان منافع ملی

اختصاصی اینترنشنال-سرویس منافع ملی/ این روزها که همه چیز رنگ و بو کرونایی گرفته یکی از مهمترین چیزهایی که دولت از مردم انتظار دارد اعتماد به دولتمردان است. واقعا هم در این شرایط اگر می‌شد به دولتمردان اعتماد داشت تا حدود زیادی از استرس عمومی کاسته می‌شد. همین‌که تصور کنیم کسانی هستند که حواسشان به همه چیز هست و هر کاری که از دستشان بربیاید انجام می‌دهند نیمی از مسیر مقابله با این بحران طی شده بود. با این حال باید بپذیریم که اعتماد عمومی با گفتار درمانی ایجاد نمی‌شود. اینکه بگوییم جای هیچ نگرانی نیست یا از شنبه همه چیز به حالت عادی بر می‌گردد ممکن است برای لحظاتی ذهن‌های درگیر شده را تسکین بدهد، اما اگر در پس آن هیچ قرینه‌ای در واقعیت‌ها وجود نداشته باشد این جملات تسکین بخش دقیقاً کارکرد عکس پیدا خواهند کرد. در شرایط بحران و سختی مردم اول از همه باید حضور دولت را حس کنند و در مرحله بعد باید کارآمدی آن را ببینند. دولت انتظار اعتماد را از مردم دارد اما طی دو ماهی که از آغاز بحران کرونا در جهان می‌گذرد و به ویژه طی دو هفته‌ای که از فراگیر شدن و یا به عبارت بهتر علنی شدن آن در ایران می‌گذرد، دولت هنوز کارآمدی که هیچ حتی حضور خود را هم به نمایش نگذاشته است. در گذشته زمانی گزمه‌ها در خیابان‌های شهر هنگام شب با فریاد آسوده بخوابید که شهر امن و امان است، تلاش می‌کردند تا حتی اگر نمی‌توانند به مقابله با تمامی دزدان بپردازند از طریق اعلام حضور خود اطمینان خاطری در مردم ایجاد کنند. متأسفانه مدت‌هاست که مردم دیگر حضور دولت را حس نمی‌کنند. نه در بازار خودرو، نه در بازار مسکن، نه در بازار میوه نه در بازار صدها کالای دیگر و نه در مبارزه با قاچاق کالا، نه در حمایت از تولید داخلی، نه در تسهیل صادرات و نه در بسیاری از حوزه‌های دیگر صدای دولت شنیده هم نمی شود.

از زمان فراگیر شدن کرونا در چین تا روز اعلان رسمی ورود کرونا به ایران که بیش از 45 روز طول کشید تنها چیزی که از دولت شنیده شد این بود که این ویروس هنوز وارد ایران نشده است. در آن زمان در ذهن خود تصور می‌کردیم حتما دولت به رغم عدم ورود ویروس به ایران تمهیداتی را خواهد ‌اندیشید تا چنانچه این ویروس به ایران وارد شد با آن مقابله کند. در آن روزها تصور می‌کردیم اگر اقدامی علنی از سوی دولت مشاهده نمی‌کنیم حتما دولت در پس پرده تدابیر لازم را اندیشیده و آماده مقابله با بحران است. حتی تا دیروز هم این خیال خام با ما همراه بود. یعنی تا پیش از نامه وزیر بهداشت به رئیس شورای عالی امنیت ملی که همان رئیس جمهور است. بدون هرگونه تردیدی باید گفت که این نامه فقط از فاجعه مدیریتی در ایران خبر می‌دهد و ضربه مهلکی به اعتماد عمومی است. اگر هر جای دیگر در جهان بود باید بابت این نامه تمامی دولت مورد استیضاح قرار می‌گرفت. در این شرایط اولین پرسشی که مردم (نمایندگان مردم که معلوم نیست کجا هستند) حق دارند از وزیر بهداشت بپرسند این است که واقعاً دسترسی شما به رئیس جمهور در این شرایط بحرانی این است که نامه برای ایشان بنویسید؟ آیا در جلسات هیئت دولت در همان روزها نمی‌شد این موضوع را طرح کرد؟ اصلا در آن روزها غیر از شما بقیه کابینه به چه چیز مهمتری فکرد می‌کرد و چه موضوعی مهمتر از کرونا در دستور کار دولت بود؟ وزیر صمت در آن زمان کجا بود که مراکز تولید ماسک و کارخانه‌های تولید مواد شوینده و ضد عفونی کننده را ملزم به فروش محصولات خود به شما بکند؟ اصلا خود رئیس جمهور کجا بود که همان زمان وزیر اطلاعات را ملزم به پیگیری این موضوع نماید؟ واقعاً چه انتظاری از مردم دارید که به شما اعتماد کنند در حالی‌که در این شرایط بحرانی هر کسی کار خود را می‌کند؟ درست همان زمانی که رئیس جمهور کره جنوبی به همراه کابینه‌اش با لباس رزم و ماسک زده در جلسه هیئت دولت حاضر می‌شدند رئیس جمهور ایران در جلسه هیئت دولت به گونه‌ای که انگار هیچ اتفاق مهمی نیفتاده است وعده می‌داد که از شنبه همه چیز به حالت عادی بر می‌گردد و رئیس ستاد مبارزه با کرونا هم در حالی‌که بیماری‌اش از پشت قاب تلویزیون کاملاً مشهود بود بدون ماسک در جمع خبرنگاران حاضر می‌شود تا همه چیز را عادی نشان دهد. یا برآورد درستی از شرایط نداشتید یا باز هم می خواستید از طریق گفتار درمانی مشکل را حل کنید؟ واقعاً رئیس جمهور جز توصیه اخلاقی کردن به قاچاقچیان محترم کار دیگری از دستش بر نمی‌آمد؟

در مقایسه میان اقداماتی که در کشورهای دیگر مانند چین و کره جنوبی برای مقابله با این ویروس می‌شود و اقدامات و توصیه‌هایی که در ایران می‌شود باید گفت که یا آنها موضوع را خیلی جدی گرفته‌اند یا ما موضوع را دست کم گرفته‌ایم. در برخی مناطق آلوده چین دولت هرکسی که ماسک نزده باشد را دستگیر می‌کند اما در ایران دائما گفته می‌شود که زدن ماسک اهمیت زیادی ندارد. در همه دنیا به دنبال افراد بیمار می‌گردند تا آنها را از دیگران جدا کنند، در ایران توصیه می‌شود که اگر نشانه‌های اولیه بیماری را دارید فقط در خانه بمانید؛ انگار که افراد در خانه با هیچ کس دیگر در ارتباط نیستند. معلوم نیست بی اهمیت نشان دادن ماسک به دلیل ناتوانی در تأمین آن است یا مسئولین واقعاً آن را ضروری نمی‌دانند. به هرحال حتی اگر ماسک زدن کمک زیادی به جلوگیری از ابتلا به این ویروس نکند می‌تواند سرعت گسترش این ویروس را کم کند. شاید به دلیل همین کم اهمیت تلقی کردن موضوع است که سرعت گسترش ویروس در ایران چندین برابر کشورهای دیگر بوده است. ترساندن بی دلیل مردم در این اوضاع و احوال حتماً کار پسندیده‌ای نیست، اما داشتن میزان معقولی نگرانی شرط عقل است. واقعاً در دولت کسی از خود نمی‌پرسد چگونه در عرض دو هفته این ویروس به همه جای ایران انتقال داده شد و حتی جزایر ایرانی در خلیج فارس هم بی‌نصیب نماندند و حتی به صادر کننده آن به کشورهای دیگر هم تبدیل شدیم؟ اگر سرعت انتقال ویروس در چین هم به همین شکل بود الان حتما ده‌ها میلیون آلوده فقط در چین وجود داشت.

شما زمانی که باید می‌بودید نبودید، الان که کار به شدت دشوار شده است می‌خواهید با نامه‌نگاری و برخی کارهای دیگر جبران مافات بکنید. تمامی این آموزش‌هایی که امروز به مردم می‌دهید باید حداقل روزهای آخر بهمن ماه به مردم داده می‌شد. باید همان زمان اکیپ‌هایی که امروز می‌خواهید به راه بیندازید سر چهار راه‌ها مردم را نسبت به این معضل آگاه می‌کردند و با توزیع درست ماسک و مواد ضد عفونی کننده حداقل نیاز بخشی از جامعه را تأمین می‌کردند. سوای عده‌ای سودجو که کم‌شمار اما موثر و پر سر وصدا هستند، مردم ایران نشان داده‌اند که در مواقع بحران پشتیبان یکدیگرند، چرا از این موهبت به موقع استفاده نکردید؟ هنوز هم خیلی دیر نیست. هنوز هم نیروهای داوطلب زیادی از میان دانشجویان رشته‌های پزشکی و پزشکان متعهد برای کمک وجود دارد. اگر چین یک بیمارستان مجهز را در ده روز ساخت ما هم می‌توانیم با کمک نیروهای مردمی، بسیج و نیروهای مسلح معجزه دیگری در حد توان خودمان خلق کنیم. بپذیرید که مردم واقعاً حضور دولت را در زمان مناسب حس نکرده‌اند تا به آن اعتماد کنند، حداقل در شرایط بحران نشان دهید که می‌خواهید متفاوت از گذشته باشید. از این سیاق مدیریتی که لش و لَخت و بی‌مسئولیت است بیرون بیایید حتماً معجزه‌ای رخ می‌دهد.

telegram channel

درباره نویسنده

محمود شوری

محمود شوری

  • دکترای روابط بین الملل
  • پژوهشگر حوزه اوراسیا و کارشناس مسائل روسیه
  • تماس: m.shoori@theinternational.ir

رسانه

Submit to FacebookSubmit to Twitter

نظر دادن

لطفا تمامی موارد ستاره دار را پر نمایید.

آزادسازی موصل (18 تیر 1396)
آزادسازی موصل (18 تیر 1396)
تصاویر هفته نخست اردیبهشت
تصاویر هفته نخست اردیبهشت
عکس های هفته (آخر فروردین 1396)
عکس های هفته (آخر فروردین 1396)
تصاویر هفته
تصاویر هفته