سه شنبه 23 مهر 1398

Tuesday 15 October 2019

شما اینجا هستید:خانه/گفتمان منافع ملی/برآوردی سیاسی از اشراف اطلاعاتی اسرائیل در رویارویی مستقیم با ایران

برآوردی سیاسی از اشراف اطلاعاتی اسرائیل در رویارویی مستقیم با ایران

  • اگرچه نتانیاهو برای پیروزی در انتخابات آینده حاضر است جنگ خارجی برای اسراییل تدارک بیند، اما تحرکات اسراییل در دوسال گذشته و خصوصا طی یک ماه اخیر با حمله به پنج پایگاه " مرتبط به ایران " و کشتن تعدادی از رزمنگان و متعاقب آن مواضع سیاسی مقامات ارشد صهیونیستی از منظر براورد های سیاسی نوعی عرض اندام اطلاعاتی است. معادله حاکم بر رابطه ایران و اسراییل به تغییرات سیاسی در امریکا گره نخورده است. این معادله به توازن قوای دو کشور، قدرت دستیابی به اهداف و اطلاعات و یا ممانعت از دستیابی به این اهداف مربوط می شود

    Submit to FacebookSubmit to Twitter

نویسنده :  شنبه, 23 شهریور 1398    20:28    سرویس گفتمان منافع ملی

اختصاصی اینترنشنال-سرویس منافع ملی/داشتن اطلاعات واقعی از اهداف و برنامه های  دولتهایی که  در جنگ یا مذاکره هستند اهمیت غیر قابل کتمانی دارد. " اشراف اطلاعاتی " در واقع کمک میکند که آمادگی برای مواجهه با برنامه های حریف از قبل وجود داشته باشد.

اسراییل بنا به ادعای خود و تایید بسیاری از کارشناسان منطقه خاورمیانه یکی از وسیع ترین سیستم های جمع آوری اطلاعات در جهان که ناشی از حضور " یهودیان " در بسیاری از  مراکز ثروت، قدرت  و مراکز خبری جهان است را در اختیار دارد. این توانایی جدا از همکاری های اطلاعاتی با کشورهای عمدتا غربی و بکارگیری ابزارهای پیشرفته و ماهواره ها می باشد. اسراییل از آغاز روی کار آمدن ترامپ،  و در راستای سیاستهایش  تلاش کرد ضمن به رخ کشاندن " اشراف اطلاعاتی " خود،  اسناد و مدارکی دال بر "برنامه های اتمی پشت پرده " ایران  در حمایت از سیاست های ترامپ را نیز به جهانیان ارائه دهد.

در نبرد اطلاعاتی بین ایران و اسراییل این کشور توانسته در سه سال گذشته فشار زیادی را بر ایران تحمیل کند. قتل دانشمندان اتمی، سرقت آرشیو اسناد اتمی، ارائه گزارش به سازمان ملل توسط نخست وزیر این کشور از مراکز مخفی " ادعایی " نگاهداری اسناد  و تجهیزات اتمی گوشه ای از این اقدامات است.

 تا چند سال پیش "سازمان مجاهدین خلق "  در همکاری با اسراییل  بعنوان ویترین خارجی  کار افشاء  اطلاعات  امنیتی و نظامی و حتی اتمی ایران را بعهده داشت  اما از سه سال پیش به اینطرف خود اسراییل رسما افشاء این اطلاعات را بعهده گرفته است  که حاکی از علاقمندی آن رژیم به رویارویی مستقیم با ایران است.

روابط ایران و اسراییل از اول انقلاب در یک مسیر خصومت آمیز حرکت کرده  و  این روابط بعد از روی کار آمدن "ترامپ"   نیز در حال تجربه شرایط حاد تری است. این  رژیم در کنار علاقمندیش به تغییر  نظام سیاسی  در ایران دو استراتژی مقابله همه جانبه  با گسترش نفوذ سیاسی ایران در خاورمیانه  و نیز جلوگیری از دستیابی  این کشور  به تکنولوژی های راهبردی ازجمله  توانایی موشکی و اتمی را در دستور کار خود دارد.

اما مقابله با نفوذ ایران در منطقه تحت عنوان " جلوگیری از حضور سازمان یافته ایران در سوریه "   با   حملات هوایی و موشکی به مراکز مربوط به سپاه قدس در آن کشور  شکل گرفته است که  بنا به ادعای احتمالا اغراق آمیز خودشان تا کنون بیش از دویست هدف نظامی ایرانی در سوریه را  نابود کرده اند، تا بنا بر ادعای خود جلوی ارتباط زمینی از تهران تا بیروت را گرفته و زنجیره حمایت تسلیحاتی ایران از "مقاومت " را سد کند. 

در یک ماه گذشته حملات اسراییل به مراکزی در جنوب دمشق، بخشهایی در شمال و غرب عراق،  بیروت و دره بقاء  همگی با این ادعا انجام شده است که "عناصر متحد با ایران  "  در حال آماده سازی یا انتقال تسلیحات برای حمله به اسراییل بوده اند. بر طبق گزارشات خبری و فیلم های موجود  در همه این عملیاتها انفجارات بزرگ  وزنجیر واری که حاکی از انهدام انبارهای مهمات است  ثبت شده است.

آیا این اهداف مورد حمله دقیقا همانهایی است که اسراییل از آن نام می برد  یعنی سیستم تسلیحاتی موشکی و پهباد های  مهاجم،  یا فقط انبار تسلیحات متعارف موجود در هر قرار گاه نظامی است ؟ پاسخ به این سئوال  به ارزیابی از " اشراف اطلاعاتی " اسراییل از این اهداف  بر می گردد.

اگرچه  حملات اسراییل علیه اهداف متعلق و وابسته به سپاه پاسداران  در سوریه حالا دیگر به یک خبر عادی تبدیل شده است. اما عمق این واقعیت خطرناک نباید  لحظه ای مورد چشم پوشی قرار گیرد.

میتوان توصیف های زیر را  در ارتباط با عملیات های اسراییل قابل  قابل تصور دانست که دور از واقعیت هم نیست: 

اول ، اهداف مورد اثابت واجد ارزش زیادی نبوده  و در راستای سیاستهای کلان علیرغم حتی تلفات جانی  قابل اغماض است.

دوم ، تحرکهای اسراییل برای وادار کردن ایران به واکنشی است که در دستور کار فعلی سیاستهای  کشور نیست.

 درست است که نتانیاهو  برای پیروزی در انتخابات آینده حاضر است جنگ خارجی برای اسراییل  تدارک بیند، اما تحرکات اسراییل در دوسال گذشته  و خصوصا  طی  یک ماه اخیر با حمله به پنج پایگاه " مرتبط به ایران " و کشتن تعدادی از رزمنگان و متعاقب آن مواضع سیاسی مقامات ارشد صهیونیستی  از منظر براورد های سیاسی نوعی عرض  اندام  اطلاعاتی است. بیانات تند نتانیاهو : " که ایران را در هرکجا دنبال کرده  و خواهیم زد  ویا اینکه  دامنه این حملات به هرجایی که نیروهای نظامی و امنیتی اسرائیل صلاح بدانند، گسترش خواهد یافت"، جلوه ای از این خود نمایی است. این مواضع  با گسترش عملیات اسراییل به اهداف " مرتبط با ایران " در عراق  شکل منطقه ای و جدی تری به خود گرفته است .  ونهایتا در تخریب زیر ساختهای نقطه مرزی "البوکمال "  و بار دیگر با حمله به پایگاه های حشد الشعبی در عراق خود را بیشتر عیان کرد.

 ظرفیت و توان اطلاعاتی  کشورها بایکدیگر متفاوت است.  در مورد ایران، با توجه به محدودیت های همه جانبه   خصوصا از نظر تکنولوژیک نمی توان انتظارات ماورایی در این رویارویی خطرناک  داشت. اما جلوگیری از   "اشراف اطلاعاتی "  دشمن اهمیت  بسیار زیادی دارد  و مقابله با آن باید بطور جدی  در بازنگری بی ملاحظه در کلیه ترتیبات  تشکیلات، استعداد و فرایند تصمیم گیری و اجرا  در دستور کار قرار داشته باشد.  

جامعه اطلاعاتی کشور به این نکات  واقف هستند که اگر اهداف تعیین شده کشور  و ابزار تحقق آن توسط " دشمن " کشف شده باشد شرایط نوینی به ساختار  " امنیت "  و  " دیپلوماسی " کشور تحمیل می شود که نتایج اسف بار و زنجیره واری را بدنبال خواهد داشت. 

معادله حاکم بر رابطه ایران و اسراییل به تغییرات سیاسی در امریکا گره نخورده است. این معادله  به توازن قوای دو کشور، قدرت دستیابی به اهداف  و اطلاعات و یا ممانعت از دستیابی به این اهداف  مربوط می شود.

در انتها  مثال زیر  قابل توجه است :  جناب " حسن نصرالله " رهبر حزب الله طی پیامی تلویزیونی به اسراییل هشدار میدهد که در پاسخ به تهاجم اسراییل و شهادت افراد حزب الله بزودی به آن کشور حمله انتقامی خواهد نمود.  اسراییل مرز را تخلیه  و آماده مقابله میشود. لاجرم باید  کلیه امکانات نظامی، تکنولوژیک و اطلاعاتی خود را  از هوا و زمین برای عقیم کردن این حمله  و ناکار امد کردن آن بکار بگیرد،  اما سه روز بعد  حزب الله یک ماشین فرماندهی اسراییل را هدف قرار میدهد. بازخوانی سیاسی این عملیات چنین است: اول، اراده حمله به اسراییل وجود دارد. دوم، اسراییل "اشراف  اطلاعاتی"  روی  سلسله مراتب تصمیم گیری و اجرا در حزب الله ندارد.  اینکه آیا کسی کشته شده یا نه  از اهمیت نازل تری برخوردار است.

این شرایط قدرت "دیپلوماسی " را چند برابر می کند.    

telegram channel

درباره نویسنده

حسین ملائک

حسین ملائک

رسانه

Submit to FacebookSubmit to Twitter

نظر دادن

لطفا تمامی موارد ستاره دار را پر نمایید.

آزادسازی موصل (18 تیر 1396)
آزادسازی موصل (18 تیر 1396)
تصاویر هفته نخست اردیبهشت
تصاویر هفته نخست اردیبهشت
عکس های هفته (آخر فروردین 1396)
عکس های هفته (آخر فروردین 1396)
تصاویر هفته
تصاویر هفته