شنبه 1 ارديبهشت 1397

Saturday 21 April 2018

شما اینجا هستید:خانه/گفتمان منافع ملی/اقتصاد سیاسی حمایت از کالای داخلی

اقتصاد سیاسی حمایت از کالای داخلی

  • مهم ترین چالش برای اقتصاد ایران در دهه های اخیر، قطع وابستگی به درامدهای نفتی و افزایش ظرفیت تولیدی کشور در حوزه های غیرنفتی بوده است. همه برنامه های توسعه، پیش و پس از انقلاب، دربردارنده بندهایی بوده اند برای تحقق این امر. با اینحال آمارها از وضعیت اسفبار تولیدی در کشور می گویند.

    Submit to FacebookSubmit to Twitter

نویسنده :  سه شنبه, 14 فروردين 1397    10:20    سرویس گفتمان منافع ملی

نویسنده: محمد هدایتی


اختصاصی اینترنشنال_سرویس گفتمان منافع ملی/ مهم ترین چالش برای اقتصاد ایران در دهه های اخیر، قطع وابستگی به درامدهای نفتی و افزایش ظرفیت تولیدی کشور در حوزه های غیرنفتی بوده است. همه برنامه های توسعه، پیش و پس از انقلاب، دربردارنده بندهایی بوده اند برای تحقق این امر. با اینحال آمارها از وضعیت اسفبار تولیدی در کشور می گویند. اقتصاد کماکان و به شدت وابسته به نفت است، نفتی که بیش از 60 درصد درآمدهای دولت و نزدیک به 20 درصد از تولید ناخالص داخلی را تامین می کند.
مهم ترین عامل در این میان احتمالا این است که منابع مالی هیچ گاه به صورت واقعی به سمت تولید هدایت نشده است. چرا؟ به این خاطر که فعالیت تولیدی نیازمند سرمایه گذاری تدریجی و بازگشت سرمایه حداقل در میان مدت است و این مسئله با منطق حاکم بر اقتصاد ایران در این سال ها، منطقی که مبتنی بوده است بر سودهای یک شبه سازگار نیست؛ سودهایی که غالبا نتیجه ارتباط با تصمیم گیران و رانت اطلاعاتی هستند.


وجود نوعی سرمایه داری مالیِ مبتنی بر رفیق سالاری و نهادینه شدن رویه های رانت جویی باعث شد که منابع مالی از بخش تولید به سمت سوداگری هایِ غالبا غیرقانونی در بازار میل پیدا کند، فعالیت هایی که با کمی دستکاری در بازار به سودهای کلان منجر می شد. در جاهایی هم که منابع قانونا باید در بخش های تولیدی هزینه می شد، در نبود سازوکارهای نظارت، سر از دیگر بخش های درآورد. بسیاری وام های تولیدی گرفتند و وارد بازار ارز یا سکه کردند. در خوشبینانه ترین حالت به بخش ساخت و ساز و بازار مسکن سرازیر شد.


در نتیجه، تولید کننده های داخلی هزینه ها و ریسک سرمایه گذاری را بسیار بالا ارزیابی کردند. از طرف دیگر، واردات قانونی و غیرقانونی کالاهای مختلف، با منافع برخی گروه های قدرتمند گره خورده بود. در نتیجه آن ها می توانستند کالاها را به راحتی با قیمت های پایین تر وارد کنند و عرصه را بر کالاهای داخلی تنگ کنند. همه این ها و همچنین مدیریت نارکارآمد واحدهای تولیدی، مدیریتی که نسبت چندانی با خلاقیت و درانداختن طرح های نو ندارد، بازار ایران را خالی از کالای داخلی کرده است.


از این رو مسئله را باید در ساختی نهادی جست که تولید را به فعالیتی دست و پاگیر بدل کرده است، به چیزی که منفعتی ندارد. مصرف کننده هم بر مبنای محاسبه سود و زیان شخصی روی می آورد به کالای خارجی، حتی آنجا که از کالای ایرانی نشانی باشد.
منبع: روزنامه جهان صنعت

telegram channel

رسانه

Submit to FacebookSubmit to Twitter

نظر دادن

لطفا تمامی موارد ستاره دار را پر نمایید.

آزادسازی موصل (18 تیر 1396)
آزادسازی موصل (18 تیر 1396)
تصاویر هفته نخست اردیبهشت
تصاویر هفته نخست اردیبهشت
عکس های هفته (آخر فروردین 1396)
عکس های هفته (آخر فروردین 1396)
تصاویر هفته
تصاویر هفته